II Qarabağ savaşından məğlub kimi ayrılan Ermənistanda hal-hazırda xaos yaşanır. İqtidarın rüsvayçı durumu, hələ də müharibə itkilərinin gizlədilməsi, "hərbi əsirlərin" geri qaytarıla bilməməsi, əhalinin tələbləri, çıxışlar ölkədə siyasi böhranın yaranmasına səbəb olur. Təbii ki, bu təbliğatın aparıcı fiqurları hakimiyyətə can atan müxalif qüvvələrdir. Onlar xalqın bu ağır vəziyyətində kor-koranə revanşizm meyillərini artıraraq, hər kəsi yenidən müharibəyə köklənməyə çağırır.
Məğlubiyyəti ilə barışa bilməyən xalq, hazırkı iqtidarı "satılmış" və "xain" adlandırır və bütün diplomatik alternativləri rədd edir. Təsadüfi deyil ki, erməni mətbuat nümayəndələri Paşinyanın siyasətini yazılarında belə təqdim edir: "Eqoist maraqlarını təmin etmək üçün Paşinyan Qərb ağalarının demək olar ki, bütün şərtlərini yerinə yetirdi: Artsaxı satdı, hazırda da Ermənistan torpaqlarını satmağa davam edir, erməni xalqının maraqlarını və mənəvi dəyərlərini tapdaladı və çoxəsrlik müttəfiqi Rusiyaya xəyanət etdi."
Bəli, əvvəldən atılmış səhv addımın qurbanı olan erməni xalqı artıq reallıqları dərk edir. 
Moskvanın diqtəsi ilə hakimiyyətini davam etdirən Paşinyanın isə əlindən demək olar ki, bütün səlahiyyətləri çıxıb. Nə qərbdən kömək ala bilmir,  nə də müstəqil siyasət aparmağı bacarmır. Nəticədə, ölkə daxilində hərc-mərclik yaranır və əhali üsyana qalxır. Bu hadisələrin fonunda erməni cəmiyyətini belə bir tezislə səciyyələndirmək yerinə düşərdi. 
"Xarici qüvvələrin regional maraqlarının badına gedən rəzil xalq!"
Dağlıq Qarabağ ərazisində diversant qrupların fəaliyyəti, terror aktlarının planlaşdırılması hələ də Ermənistanın məğlub olmasına baxmayaraq, müharibə meydanından çəkilməməsinin sübutudur. Əlbəttə, bu faktor da Rus sülhməramlılarının bölgədə qalmasını labüd edir. Demək həmin proseslərin əsas mexanizmi belədir:
1) Laçın dəhlizinə nəzarət edən ruslar məqsədli şəkildə erməni terror qruplarının Dağlıq Qarabağa keçməsinə şərait yaradır;
2) Növbəti mərhələdə bölgədə toqquşmalar müşahidə olunur, atışmalar və itkilər olur;
3) Nəticədə, rus tərəfi də asanlıqla ərazidə qalmasına "səbəb" gətirə bilir. 
Bu tendesiyanın qarşısı alınmasa, "sülhməramlı" qüvvələrin Dağlıq Qarabağdan çıxması xülyadır.
Yəni, Rusların məqsədi sülhü təmin etmək yox, ermənilərə üstünlük qazandırmaqdır. 
Aktual olmasa da, gündəmin hazırkı mövzularından biri də "status" məsələsidir. 10 noyabr bəyannaməsində bu barədə müddəa yer almadı. Amma, Vladimir Putin çıxışlarının birində bunun reallaşdırılmasının əleyhinə olmadığını bildirdi. Proseslərə yaxından baxsaq, istiqamət bəllidir. Xankəndiyə minlərə erməni əhalisinin köçürülməsi, gələcəkdə status məsələsinin yenidən qaldırılacağından xəbər verir....
Hərbi məğlubiyyətin fəsadlarını aradan qaldırmaq və kompensasiya etmək üçün Ermənistan Müdafiə Nazirliyinin başçısı Vaqarşak Harutyunyan bildirib ki, "Artsaxdakı münaqişədən sonra orduda islahatlar aparılır, yeni silah və texnika sistemlərinə keçilir.
O cümlədən, Ermənistan Gümrüdəki Rusiya hərbi bazasının potensialının genişləndirilməsində və inkişaf etdirilməsində maraqlıdır."
Bu bəyanat özü bir daha sübut edir ki, Ermənistan öz maliyyəsi hesabına ordu quruculuğu sahəsində inkişaf əldə edə bilmir. 
İqtisadiyyat və hərbi sənaye deqradasiyaya uğrayıb və ölkə tamamilə, tükənib.
Beləliklə, Ermənistanda yaxın müddət ərzində sabitliyin yaranması mümkün deyil. Rusiyanın bölgədə tətbiq edəcəyi nəqliyyat-komunikasiya layihəsi - dəmiryol xətlərinin çəkilməsi, Region adına Ermənistana da müsbət təsirini göstərə bilər. İstənilən halda, mehriban qonşuluq münasibətlərinin formalaşmasının uzun müddət alacağına şübhəniz olmasın...
Fuad Qarayev
Sozcu.info