Ermənilərin böyük bir qismi belə demək mümkünsə, “ağıllanmağa” başlayıb. Nikol Paşinyanın, Araik Arutunyanın sosial şəbəkə hesablarında şərh yazan, deyişən, didişən, söyüşən, dalaşan ermənilərin fikirlərini oxuyanda maraqlı bir mənzərənin şahidi oluruq. Müharibə gedən günlərdə əksər ermənilər “vuracağıq, dağıdacağıq” deyirdilərsə, Azərbaycanın qələbəsindən, Ermənistanın 10 noyabrdakı kapitulyasiyasından sonra ritorikanı dəyişməyə məcbur oldular və öz aralarında savaş açdılar. 
İlk günlərdə məğlubiyyətə görə Paşinyanı ittiham edənlər çoxluq təşkil edirdi. Amma indi vəziyyət bir qədər də dəyişib. Durum təxminən belədir: şovinist xarakterli ermənilər azlıq təşkil etsələr də, yazırlar ki, bəs güclənməliyik, yenidən müharibə etməliyik. Amma o cür yazanlara əksər ermənilər sərt reaksiya verir və bildirirlər ki, artıq müharibə barədə danışmamalıdırlar, buna haqları yoxdur. Bu deyişmələri izlədikdə bir nəticə hasil olur ki, erməniləri dəmir yumruq yavaş-yavaş ağıllandırmağa başlayır. Onlar asta-asta dərk edirlər ki, “böyük Ermənistan” nağılı da bitib, Qarabağı işğal etmək siyasətləri də nəticə etibarı ilə öz başlarında çatlayıb. Xeyli erməni yazır ki, baş tutmayan işğalçılıq siyasəti bütövlükdə Ermənistanı, erməni xalqını inkişafdan saxlayıb. “Bütün region inkişaf edib, amma biz ermənilər məhvin astanasına gəlib çatmışıq, reallıqlara uyğun davranmalıyıq, başqa yolumuz yoxdur” yazır bir sıra ermənilər.
Baxırlar ki, Qarabağ işğaldan azad edilib, Azərbaycan ərazi bütövlüyünü təmin edib və artıq Şuşada, Füzulidə, Ağdamda, Cəbrayılda, Qubadlıda, Zəngilanda, Kəlbəcərdə, Laçında, Hadrutda quruculuq, abadlıq, bərpa işlərinə başlayıblar.
Xankəndidə, Ağdərənin, Xocavəndin bir hissəsində yaşamaq hüququ olan ermənilərin isə yeganə çıxış yolu Azərbaycana qulaq asmaqdır, sarsaq iddialardan əl çəkməlidirlər. Yoxsa, dəmir yumruq heç zaman başlarından əskik olmayacaq...
Amma o da gerçəkdir ki, bu gün Ermənistanda işğalçılıq təfəkküründən qurtula bilməyən, müxtəlif siyasi-şovinist qrupların təsir dairəsində olan ermənilər də var. Onlar sabitliyin yaranmasında maraqlı deyil, müxtəlif təxribatlara əl atırlar və hələ bir müddət də belə davam edəcəklər. Xüsusi ilə informasiya savaşında bu şovinist dəstələr belə demək mümkünsə, “əsəb oyunu” oynamağa çalışırlar. Sülhməramlı kontingentin onlarla liberal davranışını da özlərinə təsəlli edirlər.
Lakin ermənilərin əksəriyyəti dərk edir ki, qısa zamanda bu məsələlər də həllini tapacaq, Xankəndidə idarəetmə Azərbaycanın qanunları, konstitusiyası çərçivəsində olacaq. Hələlik isə bunu anlamaq istəməyənlər qruplar Sərkisyanın, Köçəryanın şovinist tərəfdarlarıdır əsasən.
Amma bu kəmağıllar da başa düşməlidir və zorla da olsa başa salınacaqlar ki, belə sərsəm təfəkkür və təbliğatla özlərinə daha dərin qəbir qazırlar. Bundan sonra çox söz danışsalar da, çox cəfəng iddialar səsləndirsələr də, heç biri reallaşan deyil və Azərbaycan buna imkan verməyəcək.
Məsələn, indi əli hər yerdən üzülən, bitən, tükənən, Qarabağdan qovulan və çarəsiz durumda çabalayan ermənilər özlərinə yeni təsəlli tapıblar, bunun üzərindən gülünc bir “müvavimət” göstərirlər, şou düzəldirlər. 
Söhbət Xankəndi (Xocalı) aeroportu ilə bağlı spekulyasiyalardan gedir. Ermənilər düz 8 ildir ki, bu aeroportun “açılışını edirlər”, “uçurlar”, “enirlər”. 2012-ci yayında haray saldılar ki, Xankəndi Hava Limanını bərpa etmişik, uçuşlara başlayırıq...
Amma nəticə nədir? Təbii, bir dəstə separatçı Azərbaycanın ərazisində yerləşən aeroportu işə sala bilməz, bu, mümkün deyil! Aeroport dron meydançası deyil ki. Yaxud rayonlararası avtovağzal da deyil. Xankəndi (Xocalı) aeroportu Azərbaycanın rəsmi tanınan ərazisidir və Azərbaycanın razılığı, icazəsi olmadan hava limanı kimi istifadə oluna, uçuşlar həyata keçirilə, BHNA və BMAT tərəfindən verilən xüsusi kodlar ala, fəaliyyət göstərə bilməz. Aeroprt fəaliyyəti həm də beynəlxalq normalarla tənzimlənir. Qanunsuz fəaliyyət göstərməsi texniki baxımdan da mümkün olmur. 
Məsələ ondadır ki, ermənilər bütün təbliğat, təşviqat, piar imkanlarını itiriblər. Bütün ideologiya və iddialarını darmadağın etmişik, indi yalnız Xankəndi aeroportu üzərindən “hücum edirlər” ki, sinirlərimizi tarıma çəksinlər. Və həm də bununla sanki özlərinə bir təsəlli tapırlar, bədbəxtlər...
2012-ci ildən bəri hər il “Xankəndiyə uçuruq” deyib, sonra biabır olurlar. Hətta Sərkisyan da 2012-ci ildə açıqlama vermişdi ki, İrəvandan Xankəndiyə birinci o özü uçacaq. Nə oldu? Azərbaycan buna imkan vermədi.
Bu il daha pafosla başlamışdılar. Neçə gün öncədən müxtəlif internet platformalarında buna dair təbliğat aparırdılar ki, bəs, dekabrn 25-də Xocalı aeroportunu işə salırıq, mütləq uçuş həyata keçirəcəyik. Xeyli sayda azərbaycanlı da buna dair sosial şəbəkələrdə narahatlığını ifadə etdi. Fikir verdinizsə, Azərbaycanın rəsmi qurumları ermənilərin bu iddiasına heç reaksiya da vermədi. Çünki bunun mümkünsüz bir məsələ olduğunu bütün dünya bilir.
Və dekabrın 25-i də oldu, 26-sı da yekunlaşmaq üzrədir, ermənilər Xankəndi aeroportundan heç “kukuruznik” də uçura (yaxud endirə) bilmədilər. Necə deyərlər, nooldu, Paşinyan, bəs təyyarə endirirdin Xankəndiyə?!
Müəyyən ağılsız, təxribatçı ermənilər indi də çox söz deyə, çox uydurmalar dövriyyəyə buraxa bilər. Bunlar həmin ermənilərdir ki, Azərbaycan Ordusu Şuşanı alanda onlar deyirdilər ki, guya hələ Füzuli, Hadrutda döyüşürlər. Belə yalançı, gopçu adamların növbəti uydurmaları, təxribatları da olacaq. Amma ortada əlahəzrət reallıqlar var. Bu reallıq da ondan ibarətdir ki, Qarabağ Azərbaycandır və onun sərhədləri daxilində bütün proseslərə, obyektlərə, aeroportlara, işlərə Azərbaycan nəzarət edəcək.
Bəli, şovinist, yenidən ara qarışdırmaq istəyən ermənilər hansısa təxribatçı davranışlar sərgiləyə, hər gün Xankəndiyə "uça" bilər. İstisna deyil. Amma əmin olsunlar ki, hamısı ağıllanmayana qədər dəmir yumruq başlarından əskik olmayacaq...

Elşad MƏMMƏDLİ