İnqilab həvəskarlarını bir qədər məyus etsə də, deməliyəm ki, bu qəbildən olan liderlər çox nadir hallarda özlərini praktik, ən əsası da uğurlu siyasətçi kimi təsdiq edə bilirlər.
Açığı, Nikol Paşinyan öz “inqilabi yürüşü”nə başlayanda biz dərhal bu adamın yalnız eks-prezident Levon Ter-Petrosyanla ittifaq – tandem quracağı təqdirdə nəsə edə biləcəyini yazmışdıq.
Məsələ bundadır ki, erməni mənbələri özləri də belə xəbərlər və ya şayiələr yayırdılar. Yəqin onlar da hiss etmişdilər ki, bu, tək Paşinyanın öhdəsindən gələ biləcəyi iş deyil, çünki siyasət qəzet çıxarmaq və ya parlamentdə danışmaq deyil, bəzən həm də qəzetlərdə görünməmək, hətta danışmamaq da deməkdir.
Soruşacaqsınız ki “Bu adam axı bunları niyə deyir? Məgər biz Paşinyanı da tanımırıqmı?”.
Haqlısınız! Amma mən üç il bu adamın fəaliyyətini izləsəm də, onun bu qədər bəsit məntiq tərəfdarı olduğunu düşünmürdüm!
Bir az əvvəl Rusiya KİV-ləri xəbər yaydı ki, Paşinyan Rusiya prezidentinə məktubla müraciət edib və onun nəzərinə çatdırıb ki, artıq döyüşlər Ermənistanın sərhədinə yaxınlaşıb və Rusiyanın öz müttəfiqlik öhdəliklərini yada salamaq və öz müttfiqini necə müdafiə etmək haqqında düşünməsinin əsl vaxtıdır!..
Bəli, bu adamın bütün bölgəni əhatə edəcək regional müharibəyə başlamaq üçün yanıb-yaxıldığı hamıya məlumdur. Amma Rusiya və yaxud da KTMT-nın üzv ölkələri buna gedərlərmi? Doğrudanmı N.Paşinyan anlamır ki, Bakı ilə Moskva arasında münasibətlər yetərincə istidir və onlar ən azı bir qərar verməmişdən öncə aralarınada müzakirə aparmaq imkanına malikdirlər.
Ola bilsin, N.Paşinyanın yadında Rusiya–Gürcüstan müharibəsi qalıb. Amma o vaxtki Mixeil Saakaşvili Gürcüstanı ilə Rusiya arasındakı münasibətləri Azərbaycanla Rusiya arasındakı indiki münasibətlərlə heç müqayisə etmək olarmı? Siyasətə az-çox bələd adam da deyərdi ki, yox, qətiyyən olmaz...
Bəs onda bu adam nəyə çalışır? Niyə çabalayır? Biz diqqəti yenə də Rusiya KİV-lənin kiçik bir hesablamasına yönəldəcəyik. Onların təxmin etdiyinə görə, Ermənistan artıq 2 milyard dollarlıq silah və hərbi texnika itirib! Məhz buna görə Paşinyan əndişəlidir.
Rusiya prezidenti bu günlərdə yenə də ölkəsinin Azərbaycana yeddi rayonun qaytarılmasında qərarlı olduğunu açıqladı. Amma bu, Paşinyanın hiyləsini alt-üst edən yeganə faktor deyil.
Birincisi, müharibə hələ də Azərbaycanın ərazisində gedir və bunu hər an yoxlamaq üçün Moskvanın yetərincə imkanı var.
İkincisi, bu bir ay ərzində Bakı nəinki BMT TŞ-nın qətnamələrini yerinə yetirməklə məşğul olub, həm də Madrid və Kazan prinsiplərində nəzərdə tutulan, eləcə də Rusiyanın da razı olduğu ssenaridən kənara çıxmayıb.
Ona görə də Bakıya qarşı heç bir irad ola bilməz. Amma İrəvana qarşı kifayət qədər iradlar var. Bu ölkə atəşkəs haqqında üç razılaşmanı pozub və anlaya bilmir ki, atəşkəs təkcə Azərbaycan üçün yazılmır, buna həm də Ermənistan əməl etməlidir – bəli, o, Ermənistan ki, cəmi bir ay ərzində düz 11 azərbaycanlı uşağını qətlə yetirib...
Azərbaycan şərtini dəfələrlə bəyan edib, humanitar atəşkəsin bütün maddələrini yerinə yetirməyə hazır olduğunu bilidirib. Dünən məhz elə Bakının israrlı siyasəti nəticəsində ilk humanitar aksiya baş tutdu, biz hələ onu demirik ki, düz iki il bundan əvvəl Azərabycan prezidenti çox möhtəşəm bir humanitar çağırışla şıxış etmişdi: bütün əsirləri dəyişmək! Amma Paşinyanın ağlı və iradəsi çatmadı ki, bu çağırışa dəstək versin, halbuki bunu etsəydi, bu gün onun da deməyə sözü olardı...
P.S. Rusiya XİN-in sözçüsü Mariya Zaxarova bir daha deyib ki, Ermənistanın özünə hücum olarsa, o zaman müttəfiqlik sazişinə baxıla bilər.