Məlum olduğu kimi, fevralın 7-də Naxçıvan MR Ali Məclisinin sədri Vasif Talıbovun imzaladığı Sərəncamla Naxçıvan MR Daxili İşlər nazirinin kimliyi müəyyənləşdi. Muxtar Respublika polislərinin etirazlarına məhəl qoymayan Vasif Talıbov bu vəzifəyə hərbi prokurorluq orqanlarında yetişmiş Rəşad İsmayılovu təyin etdi. Digər bir Sərəncamla Zahid Əjdər oğlu Gözəlov isə nazir müavini vəzifəsinə layiq görüldü. Halbuki Naxçıvanda əlaqə saxladığımız bütün polis əməkdaşları açıq şəkildə Zahid Gözəlovu nazir postuna daha layiqli kadr kimi dəyərləndirirdilər. Polis əməkdaşlarının iradəsinə zidd şəkildə həyata keçirilən bu təyinatlar onu göstərir ki, Naxçıvan MR hakimiyyəti ənənəvi heç kimi saymamaq və öz bildiyini etmək kursunu bundan sonra da davam etdirəcək. 
 
Dərd burasındadır ki, müasir dövlət idarəçiliyi ənənələrinə heç cür uyğunlaşa bilməyən Vasif müəllim həzrətləri Naxçıvan MR DİN-də keçirdiyi müşavirədə Muxtar Respublika polislərindən ciddi islahatlar aparmağı, indiyədək yol verilən nöqsanları aradan qaldırmağı tələb edirdi. Konkret hansı nöqsanlardan bəhs etdiyinə isə aydınlıq gətirmirdi. 
 
Vasif Talıbovun şəxsi nümunə kimi ortaya qoyduğu yeganə yenilik isə bu dəfə yeni naziri kollektivə şəxsən təqdim etməsi oldu. Zira indiyə qədərki bütün nazirlər xüsusi təqdimat mərasimi keçirilmədən vəzifəyə gətirilmişdilər. Bu dəfəki xüsusi təqdimat mərasiminin keçirilməsi Naxçıvan standartları üçün misli görülməmiş addım sayıla bilər. Di gəl ki, bu addım belə, bəzi çevrələr tərəfindən Vasif Talıbovun öz rəqiblərinə, deməli həm də rəsmi Bakıya “burda mənəm, Bağdadda kor xəlifə” mesajını kimi dərk olunur. Baxmayaraq ki, artıq Bağdad belə, “kor xəlifələr” tərəfindən idarə olunmur və bu gedişlə bəhs edilən atalar sözünün bənzətmə hissəsi “Pxenyan” təcrübəsi ilə əvəzlənəcək. Yəni atalar sözü belə olacaq: “Burda mənəm, Pxenyanda Kim Çen İn”.
 
Bütün bunlar öz yerində. Cənab Vasif Talıbovun məlum çıxışında bizə maraqlı gələn başqa məqam da var. Bəlli olduğu kimi, hüquq fəlsəfəsinə görə, istənilən cinayətkar ünsür cəzasını çəkdikdən sonra günahlarından arınır. Heç kim onu keçmiş əməlinə görə qınaya və şübhəli şəxs kateqoriyasına aid edə bilməz. Bu ilk növbədə İnsan Hüquqlarının və Əsas Azadlıqlarının Qorunması haqqında Avropa Konvensiyasında nəzərdə tutulan Təqsirsizlik prezumpsiyası prinsiplərinə ziddir. Çünki bu prinsipə görə, "hər bir kəs təqsiri qanuna uyğun şəkildə sübuta yetirilməyənədək təqsirsiz bilinməlidir". Təqsirsizlik prezumpsiyası prinsipinə əsasən, hüquq mühafizə orqanları heç kimə keçmişdəki suçuna görə önyarğı ilə baxa bilməz. Vasif Talıbov isə Naxçıvan MR DİN yetkililərinin qarşısında etdiyi çıxışında polislərə faşist rejimlərindən yadigar qalan “fişləmə” (cinayətə meylli şəxslərin qara siyahısını tutma) üsulu ilə fəaliyyət göstərməyi məsləhət bilərək deyirdi: “Polis sahə inspektorları təhkim olunan inzibati sahənin sərhədlərini, ərazisini, xüsusiyyətlərini, əhalinin sayını və əsas məşğulluğunu, yerli adət-ənənələrini, ərazidə baş verən, açılmış və bağlı cinayətlərin sayını, növünü, onun törədilməsinə səbəb olmuş amilləri, qeydiyyatda olan cinayət törətməyə meyilli şəxsləri və onlar haqqında məlumatları bilməlidir”.
 
Ali Məclis Sədrinin bu sözlərindən də göründüyü kimi, o, faktiki olaraq Muxtar Respublikada cinayətə meylli şəxslərin siyahısının tutulduğunu və bu şəxslərin əsasən keçmişdə cinayət törətmiş insanlardan təşəkkül tapdığını etiraf edir. “Penitensiar müəssisələrdən azad edilmiş, islah işi, azadlığın məhdudlaşdırılması cəzasına məhkum edilmiş şəxslər, ailə-məişət zəminində mütəmadi münaqişə törədən şəxslər, səhiyyə orqanlarında qeydiyyatda olan narkotik istifadəçiləri, ruhi xəstələr sahə inspektorlarının pasportunda qeydiyyata götürülməklə vaxtında lazımi profilaktik tədbirlər aparılmalıdır. Sahə inspektorları inanılan şəxslərlə işin qurulmasına da diqqətlə yanaşmalı, bu zaman məxfiliyə riayət etməli, müvafiq sənədləşmələr diqqətlə aparılmalıdır”, - cümlələri də Cənab Sədrin potensial cinayətkarlar fəlsəfəsinin ən dolğun etirafı kimi başa düşülə bilər.
 
Vasif Talıbov həmin çıxışında etiraf edir ki, Naxçıvanda cinayətlərin minimum səviyyədə olmasının başlıca səbəblərindən biri fundamental insan hüquqlarının pozulması müqabilində aparılan proflaktik tədbirlərdir. Başqa sözlə, sahə inspektorları “öz ərazilərinin pasportunu” çıxarır, bu ərazidə yaşayan insanları mütəmadi olaraq nəzarət altında saxlayır: “Profilaktika işi polisin əsas vəzifələrindəndir. Profilaktik işin ən effektli yollarından biri isə polisin əhali ilə sıx təmas qurması, cəmiyyətin içində olması, ehtiyacı olanlara yardım göstərməsi və maarifləndirməsidir. Bununla da qeyri-peşəkar şəraitdə baş verən hüquqpozmaların açılmasında vətəndaşların rolu artırıla bilər. İctimai asayişin təmin edilməsinin əsas şərtlərindən biri də hüquq pozuntusu törətməyə meyilli şəxslərin qeydiyyata alınması və onlarla profilaktik işin təşkilidir”.
 
Bir sözlə, Ali Məclisin Sədri Naxçıvanda faşist Almaniyasına xas “Gestapo” rejiminin hökm sürdüyünü rəsmən etiraf edir ki, bu da bir çox beynəlxalq hüquq normalarına ziddir. Bu da azmış kimi, Vasif Talıbovun sözügedən etirafları “Dövlət sirri haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun bir sıra müddəalarını, eləcə də Azərbaycan Respublikası Daxili İşlər Nazirliyinin bu sahəyə aid müvaifiq normativ hüquqi aktlarının tələblərini də pozur. Nədən ki, nə qədər faşist üsulu olsa da, beynəlxalq hüquq normalarına cavab verməyən bu tətbiqlər dünyanın, demək olar, bütün ölkələri tərəfindən həyata keçirilir. Amma bütün dövlətlər bu faktı bacardıqları qədər məxfi saxlayırlar. Beləcə, beynəlxalq qınaqdan yayınmağa çalışırlar. Əslində “Dövlət sirri haqqında” Azərbaycan Respublikasının 7 sentyabr 2004-cü il tarixli 733-IIQ №-li Qanununun 5.4.2-ci maddəsi (kəşfiyyat, əks-kəşfiyyat və əməliyyat-axtarış fəaliyyətini həyata keçirən orqanlarla konfidensial əsaslarla əməkdaşlıq edən və əməkdaşlıq etmiş şəxslər haqqında) də bu cür məlumatların açıqlanmasını yasaqlayır. Cənab Sədr isə ağına-bozuna baxmadan Naxçıvanda “Gestapo” rejiminin fəaliyyət göstərdiyini bütün çılpaqlığı ilə ortaya qoyur.
 
Zənnimizcə, Vasif Talıbovun dövlət sirrini yayması faktı Azərbaycan Respublikası Milli Məclisi, Azərbaycan Respublikasının Prezidenti yanında Dövlət Sirrinin Mühafizəsi üzrə İdarələrarası Komissiyası və Azərbaycan Respublikası Daxili İşlər Nazirliyi tərəfindən diqqətdə saxlanılmalı və lazımi ölçü götürülməlidir.