Belə bir məsəl var:köhnə hamam, köhnə tas. Amma bu dəfə köhnə hamamdakı təzə tasdan yazmaq istədim. Bakımızın küçələrində sürətlə şütüyən, müştəri yıgmaq üçün dəridən-qabıqdan çıxan, sərnişini avtobusa mindirmək üçün istənilən yerdə saxlayan, düşürəndə isə ancaq dayanacaqda saxlayacagam, icazə yoxdur dediyi zaman sərnişinlərlə aralarında dava-dalaş yaradan, hətta ən ağır təhqirlər edən sürücülərin əlindən zinhara gəldiyimiz bir məqamda bəzi avtobusları sözün əsl mənasında avropa standartlarına uyğun nəqliyyat vasitələrilə əvəz elədilər. Niyə avropa standartlarına uyğun dedim? Çünki əvvəlki avtobuslarla müqayisədə bu belə idi. Ancaq çatışmayan çox şey vardı. Məsələn, Şəfayət Mehdiyev küçəsində (Torpaq və Xəritəcəkmə komitəsi ilə Lider TV-nin arasında) dayanacaqlar arasındakı məsafə 400 metr olması gərəkdiyi halda 1000 (bir km) metrdir. Uçuq-qopuq asfaltı olan dayanacaqlar və əlaxüsus iki qarşı-qarşıya olan dayanacağın birində ödəmə terminalının , digərində olmaması insanları bu qısa müddətdə lap təngə gətirib. Kartında gediş haqqı olmayan bir sərnişin “avropa standartı ”-na uyğun avtobusa minə bilməz. Maşınlar şütüyən yolda təhlükəylə üz-üzə qalıb qarşı dayanacaqdakı terminalda pul ödəməyə keçən sərnişin hələ üstəgəl geri döndüyündə növbəti avtobusu gözləməli olur. Hansı ki, Avropada sərnişin kartına gediş haqqı yükləmək üçün elə avtobusda bu əməliyyatı yerinə yetirir. Bizdə isə yenə gərginlik, yenə əsəbi simalar. Ona görə də, gərək təzə tas alanda köhnə hamama da əl gəzdirəsən. Səbr kasası nə qədər dərin olsa da bir gün daşmağı var yəqin ki..
Vəfa Qafarova